ميان ماندن و رفتن

وقتی این مضمون اخوان که

 ( ای که گفتی ما همه هیچیم و چیزی کم)

را جایی خوانده بودم بر نکته یابی او آفرین گفته و فکر کرده بودم مضمون از خود اوست. اما بعد وقتی این بیت را در دیوان سنایی( چاپ مدرس رضوی ص۳۸۴) دیدم که:

  بدین عمل که تو داری مگر ترا ندهند                     به حشر هیچی و از هیچ نیز چیزی کم 

متوجه شدم مطلب حدود نهصد سال سابقه دارد. این شاعران بزرگ ما چها که نگفته اند.

زمانی دیگر به مناسبت در محفلی با حضور محمد قهرمان ( دوست جون جونی اخوان) سخن از این بیت به میان آمد قهرمان هم تعجب کرد وقتی بیت سنایی را برایش خواندم . او هم ظاهرا" مضمون را از خود اخوان تصور می کرد.  

سنایی آدم کمی نیست.