از همه آنها که به زحمت افتاده و در حاشیه مطالب بنده افاضاتی فرموده و عموما مارا مورد مهر قرار داده اند سپاسها دارم. سفر نوروزی و گرفتاریهای من در حضر به دلیل سرگرم شدن به برخی همایشها از جمله همایش مولانا و عطار که همین امروز اولش بود، سبب شد که نتوانم بموقع پای کامپیوتر بنشینم و به اظهار محبت دوستان و آشنایان دیده و نادیده پاسخ دهم. دست همه را با مهر می فشارم و آررزو می کنم بتوانم بعد از این جبران کنم.
اما این همایش که گفتم درواقع پیش همایش بزرگداشت هشتصدمین سال بزرگداشت مولانا جلال الدین بود که امروز در مشهد با حضور چهره های برجسته فلسفه و عرفان کشور آغاز شد. دکتر نصرالله پورجوادی،دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی و دکتر غلامرضا اعوانی از آنهایی بودند که سالها بود به مشهد نیامده بودند.
جای همگی خالی. فردا دنباله این همایش ادامه خواهد داشت. من میاندار این همایش بودم و بخشی از ناکامیابی من در نشستن پای کامپیوتر این بود و البته بهانه های دیگر.
از فرانکلین لویس نویسنده کتاب رومی دیروز وامروز شرق و غرب که دوستم حسن لاهوتی ترجمه کرده نیز خواسته ام برای این همایش پیامی بدهد که هنوز در راه است و منم اینک با پیامی در راه که فرانک گفته است امشب می نویسم. آخر او به افق ولایت خودش ینگه دنیا می گوید و من باید دست کم ۱۲ ساعت منتظر بمانم و تمام شب را پشت سر بگذارم تا امشب شود و "چو امشب شود فکر فردا کنیم" .
اجازه بدهید بروم پی کارهای امشب برای فردا. می بینمتان.